O Parto é Noso Comentarios

Ro: Un paso cara atrás

nospam@example.com (Ro) — Tue, 28 Jul 2009 21:47:57 +0200

Hola!

No entiendo cómo pueden salir noticias así en los periódicos siendo la realidad otra. ¿Qué no hay demanda suficiente de PARTOS NATURALES Y RESPETADOS? Horror ¡¡que nos cuenten otra que esa no nos cuela!! Será porque no quieren invertir en este tema, o porque los profesionales no quieren reciclarse y cambiar el chip para hacer las cosas de otra manera o por... lo que sea! pero da rabia que al final nos cuenten una chorrada (a mí modo de ver una mentira) así y asunto olvidado. No se trata de una petición de cuatro frikis que quieren parir en plan hippy se trata de mujeres conscientes, informadas y que queremos lo mejor para nosotras y para nuestros bebés. Queremos vivir uno de los momentos más especiales de nuestra vida, de forma respetada sobre todo. ¿Tan difícil es ofrecernos lo que les pedimos?

Siento esta pataleta, pero me da mogollón de rabia por todas las embarazadas (y futuras embarazadas, yo aún no soy mami) que quieren/queremos que se les/nos ofrezca esa forma de parto y lo que vemos es que se nos cierran las puertas.

Creo que debemos movernos, esto no es cuestión de política ni de votos, ni ningún rollo de esos... se trata de pedir algo a lo que TODA MUJER tiene derecho, UN PARTO RESPETADO.

Ro

Rocío: Por unhas festas cheas de partos respectados

nospam@example.com (Rocío) — Fri, 28 Dec 2007 22:44:08 +0100

Realmente estou de acordo contigo, paréceme que son tan só proxectos de boas intencións pero o que é levalo a práctica aínda está verde porque... si de verdade xa está funcionando en catro hospitais de referencia en Galicia ¿porqué non temos aínda coñecemento de algunha experiencia? ¿ou é que ningunha osada parturienta quixo facer a proba?.

O dito, ogallá este aninovo sexa o comezo de moitos partos naturais e humanizados.

Unha aperta

Iria: Por unhas festas cheas de partos respectados

nospam@example.com (Iria) — Fri, 28 Dec 2007 16:35:22 +0100

A verdade é que penso que se publican máis novas sobre o tema do que realmente se fai.
É unha pena pero por desexar que non quede.
Vou poñer un post co enlace. Gracias de novo e Felices Festas

Rocío: Por unhas festas cheas de partos respectados

nospam@example.com (Rocío) — Thu, 27 Dec 2007 18:05:16 +0100

Saudos para todol@s lectores de O Parto é Noso nestas datas cheas de desexos, ogallá o que vimos pedindo fai tempo se cumpra.

Que o parto sexa respectado na Sanidade Pública e non quede neste 2008 tan só nun proxecto.

A data de onte o Director Xeral de Asistencia Sanitaria Julio Villar dixo: "A SANIDADE PÚBLICA GALEGA ESTÁ DISPOSTA A PÓR TODOS OS RECURSOS NECESARIOS PARA GARANTIR QUE A ATENCIÓN AO PARTO NATURAL NORMAL SEXA UNHA REALIDADE", déixovos aquí o enlace http://www.sergas.es/Noticias/DetalleNoticias.aspx?IdPaxina=40017&IdNoticia=2243

Felices Festas e... ¡¡Felices Partos!!

Rocío: Boas noticias no Salnés :D

nospam@example.com (Rocío) — Wed, 05 Dec 2007 02:08:48 +0100

Ola! Ademáis de non importarme paréceme moi ben, debemos estar informadas e iso é traballo de tod@s.

Un saudo.

Open: Boas noticias no Salnés :D

nospam@example.com (Open) — Tue, 04 Dec 2007 20:42:39 +0100

Pois si
moitas gracias polos enlaces, vounos poñer nun post se non che importa.

Rocío: Boas noticias no Salnés :D

nospam@example.com (Rocío) — Mon, 03 Dec 2007 01:47:04 +0100

Boas noticias tamén en Ourense!

Hoxe na Voz de Galicia publícanse estas tres boas noticias para as futuras mamás que loitan por un parto máis humanizado:

- As ourensanas poderán escoller o tipo de parto que desexen a partires de xaneiro http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2007/12/02/0003_6368503.htm

- O Chou participa en dez programas piloto na área de atención á muller http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2007/12/02/0003_6368504.htm

- Partos non medicalizados http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2007/12/02/0003_6368505.htm

Quédome con ésta frase de José Luis Doval O plantexamento é que cada vez a muller recupere o protagonismo do seu parto, que ela marque as pautas se non hai indicación médica contraria e que os partos deberían ser todos humanizados

Un saudo dende Monforte.

Cris: Parto na casa

nospam@example.com (Cris) — Wed, 21 Nov 2007 18:08:54 +0100

Non vira esta entrada no blog cos vosos bos desexos. Xa sabedes que non puiden ter un parto mellor, foi meu e de Pablo. En gran parte, grazas a vós.

Bicos

CRIS

Patricia: Se queres contactar coa xente de Open

nospam@example.com (Patricia) — Sun, 07 Oct 2007 17:05:05 +0200

Foi unha mágoa enterarme tarde desta reunión o 29 de setembro.

Eu quería saber onde podo conseguir información sobre as mellores opcións para un parto respetado na cidade da Coruña.

O ideal sería na casa, pero creo que non hai ningunha comadrona ou "doula" que traballe nesta zona.

Dolores Fernández: GRAZAS A TOD@S POR VIR Á NOSA PRESENTACIÓN

nospam@example.com (Dolores Fernández) — Tue, 13 Mar 2007 10:38:12 +0100

Gracias por todo lo que estais haciendo.
Estoy en la semana 19 de mi segundo embarazo. El primero fue en hospital privado y este segundo también lo será. No tenía ni idea de lo que estaba pasando "en el entorno público" he tenido la suerte de que mi primer parto fue muy bien (a pesar de haber sido por cesárea), y en estos momentos conozco a muchas embarazadas primerizas que seguro que no saben lo que les puede suceder, así que les haré llegar toda la información.
De nuevo, muchas gracias por todo esto que se está solicitando, que veo que tanto matronas como ginecólogos están de acuerdo con lo que se solicita... vamos que no somos "locas" que estamos pidiendo algo que sea descabellado.

Esther Trasorras: GRAZAS A TOD@S POR VIR Á NOSA PRESENTACIÓN

nospam@example.com (Esther Trasorras) — Mon, 12 Mar 2007 18:01:23 +0100

Ola a todas/os;
Noraboa por este comezo tan bo. A sá estaba chea de xente!!! Agardo que a Asociación serva para dár-lles voz a todas as mulleres que non estamos dacordo con este sistema patriarcal, que se amosa feroz incluso nun momento tan especial como é o do comezo da vida. Pola miña banda, e no meu anterior embarazo (agora estou de 33 semanas), tomei a iniciativa de lle enviar este escrito que vos adxunto ó valedor do Pobo, de quen non tiven mais novas. Propóñovos enviarllo de novo, asinado por todas. Por suposto, o texto pódese mellorar no que se queira.
´Saúdos.

Diríxome a vostedes para manifestar a miña queixa con respecto aos protocolos hospitalarios que se levan a cabo na totalidade das Maternidades galegas no tocantes aos partos. Como muller embarazada de 37 semanas que se adicou á procura de información sobre o proceso de embarazo e o parto, acumulei unha serie de datos e entrei en contacto cunha serie de profisionais e asociacións que defenden que estes protocolos ós que máis arriba me referín están totalmente anticuados, son máis custosos para a Administración e poñen en perigo nalgúns casos á parturenta e o seu bebé.
Consciente de que este tema no noso país semella non espertar interese, quizáis porque é unha "cuestión de mulleres", quero dicirlle que ainda así merece a pena iniciar accións para conquerir chamar a atención da cidadanía e das Institución sobre a situación.
En Holanda hoxendía, o 40 % dos partos xa son domiciliarios, con atención médica no domicilio da parturenta; en Inglaterra ocorre parecido. Son non somentes estes dous países os que tomaron conciencia de que o embarazo non é unha enfermidade e de que non pode medicalizarse como se se tratase dun proceso patolóxico.
Prácticas como as seguintes: administración venosa de suero á parturenta en canto ingresa, precise hidratación ou non "por se logo hai que sometela a unha operación terlle collido a vía"; administración da hormona sintética "pitocina", substituta da oxitocina, inductora das contraccións de parto: adminístrase case universalmente para acelerar os partos, impedindo o seu desenvolvemento normal no tempo, por razóns de rapidez, turnos médicos, etc. Tamén fai as contraccións máis dolorosas, obrigando á subministración de anestésicos de distinto tipo; monitorización fetal sistemática dende o momento do ingreso e durante a dilatación: a monitorización ímpede o movemento da parturenta obrigándoa a permanecer en posición de deitada, o cal fai máis dolorosas as contraccións e menos eficaces e convirte o proceso de dillatación nunha tortura para a parturenta, que experimenta desexos moi intensos de movemento. Por outro lado non existe ningún estudo que amose que a monitorización sistemática produxo un descenso nas tasas de morbilidade infantil, senón todo o contrario, xa que a monitorización da como resultado unhas tasas de intervención moito maiores, polo celo dos profisionais, que prefiren operar antes de deixar obrar á natureza;aplicación sistemática de métodos anestésicos xa que a posición de deitada tanto para a dilatación como para a expulsión fai moito máis doloroso o proceso, obrigando ás mulleres a rogar lles administren calquera droga que lles mitigue a dor. Esta administración, en forma de epidural, por exemplo, comporta numerosos riscos tanto para a parturenta como para o seu bebé, impede á nai participar activamente no seu parto e deixa ó bebé indefenso dado que lle impede segregar as endorfinas que en condicións normais o seu corpo segregaría para soportar mellor o traballo de parto. Trátase de nenos que veñen ó mundo máis adormecidos, menos espabilados, precisando moi a miúdo de reanimación.Trátase tamén de bebés incapaces de mamar nos primeiros momentos do parto, cousa fundamental para que adquiran bos hábitos dende o comezo e se leve a cabo a improntación natural de nai a fillo e viceversa que ocorre non só na especie humana senón en tódolos mamíferos.
A episiotomía sistemática: trátase dun corte realizado no periné ( zona que vai dende a vaxina ata o ano) coa excusa de que así se evitan desgarros que se producirían se non se fixese e que serían moito máis dañinos e perigosos e tamén coa excusa de que se evitan perdas urinarias nun futuro. Esta idea somentes parecen defendela aqueles profisionais que fai 20 anos que non len un estudio publicado nin unha investigación actualizada. Non existe evidencia algunha desta afirmación senón todo o contrario. O periné é unha zona percorrida por multitude de músculos que conforman o solo pélvico, que "suxeitan" os órgaos que se asentan nesa zona do corpo ( vexiga, útero, etc) e que se coñece como a "canle branda do nacemento". A súa capacidade de elongación é moi grande e é moi importante para as relacións sexuais, por exemplo. A súa práctica é a causa máis importante de infeccións relacionadas cos partos. Con esta práctica da episiotomía, os xinecólogos teñen deixado multitude de mulleres traumadas, non somentes polas súas consecuencias a nivel de curación e rehabilitación senón porque se trata dunha práctica de todo innecesaria na maioría dos casos se non se obrigase ás mulleres a parir en posturas totalmente artificiais; a posición durante o expulsivo é outra práctica que vulnera toda lei da natureza ó lle impedir á muller adoptar posturas e movementos favorecedores da apertura da canle do parto. Parir un neno deitada obrígalles tanto á nai coma ao neno a uns esforzos extra, moita maior intensidade de door e moitas máis complicacións: anestesia, episiotomía, deficientes contraccións que obrigan finalmente a ter que realizar unha cesárea que nas circunstancias normais non se tería porque realizar.
Por non falar do trato que reciben os bebés nada máis nacer: corte inmediato do cordón umbilical, que os obriga a boquexar desesperados para non afogar sen o aire que os seus tenros pulmóns ainda non coñecen e que en circunstancias menos agresivas sei rían afacendo á respiración aérea paulatinamente, mentras o cordón umbilical deixa de latir, momento axeitado para o seu corte; aspiración de mucosas, sondaxe nasal e/ ou gástrica, pesado, medido, vacinado, etc. Todo isto en canto nace, momento no cal o bebé san precisa de máis ca nada do contacto físico ca súa nai, do calor dos eu corpo, do consolo da súa voz. Todas as prácticas que se lle realizan ao bebé nada máis nacer non teñen ningunha urxencia, non existe motivo polo cal non se poida pór ó bebé nos brazos da súa nai para que mame en canto poida.
E somentes enumerei algunhas das prácticas inútiles e perigosas que se practican na gran maioría dos hospitais destes país. Existe outra corrente de obstretas e profisionais, como matroas, defensoras de que os partos que non comporten riscos deberían realizarse nas casas das parturentas,con asistencia domiciliaria, o cal sería indubidablemente moito máis natural, racional e hasta económico. O ser humano é un mamífero e como tal se comporta en moitos ámbitos da vida. Pero se nalgún momento vital as mulleres sinten os instintos de maneira máis forte é durante os embarazos e os partos. Négasenos hoxendía a capacidade de parir, como se os que parisen fosen os médicos. Convéncesenos de que se non aceptamos os protocolos estamos a pór en risco as vidas dos nosos fillos e as nosas propias e ás poucas que coñecemos os nosos dereitos, temos información sobre que é un parto, como se produce, que leis nos asisten, etc, obrígasenos a viaxar máis de 800 kms, coma no meu caso, para parir en Valencia, un dos poucos lugares nos que existen hospitais onde os partos son fisiolóxicos e non medicalizados, onde se usa a auga quente como medio para dilatar mellor e para mitigar a dor normal dun parto, onde as matronas son as que atenden un parto normal e os médicos somentes atenden partos con algún risco. A pena é que son precisamente as mulleres mesmas as defensoras deste modelo medicalizado de parto, as primeiras que consideran que a anestesia epidural é o último berro na defensa do feminismo, as que se fían máis dun xinecólogo que dunha matrona.
Xa é hora de que os dereitos das mulleres a parir dignamente e dos nenos e nenas a nacer dignamente sexan respeitados. Agardo que co cambio de goberno neste recuncho peninsular tamén neste aspecto se vexa algún cambio.
Obrigada.
Esther Trasorras.

Benita Martínez.: GRAZAS A TOD@S POR VIR Á NOSA PRESENTACIÓN

nospam@example.com (Benita Martínez.) — Mon, 12 Mar 2007 11:41:06 +0100

¡Hola a tod@s!
Felicidades por la presentación.
Yo fuí una de las matronas que asistió a la presentación de sabado y sali de alli encantada, no intervine porqu eme interesaba mucho la opinión de las mujeres que allí hablaron.
Ha supuesto una gratificación personal porque pensé que en Galicia las mujeres jamás llegariais a protestar, como hay que hacerlo, por algo. Llevo bastantes años trabajando aqui y escuchando las protestas, las quejas, las lagrimas y angustias de las mujeres que no son bien tratadas en sus embarazos, partos, lactancias......, y animandolas a reclamar por la falta de respeto en el trato, por ser tratadas en serie, como si no fueran mujeres inteligentes y capaces de llevar su vida adelante y la de sus criaturas; ellas protestan mucho, pero reclaman poco y se siguen consolando con que si el bebé está bien, el sacrifio ha merecido la pena, o pensando que si reclaman, o bien van a tomar represalias contra ellas en el momento del parto o en otros embarazos y si alguna vez reclaman por algo, lo hacen mal.
Por lo tanto, quiero que sepais que estoy con vosotras, que en donde yo trabajo sabrán de vuestra organización, que sois una alegria para mi que llevo años pensando que el respeto es lo prmero y la profesionalidad a continuación.
Animo, que estamos con vosotras y necesitamos vuestra ayuda.
Beni